Etap 6: Obsługa napisów w stylu C (char[])

Napisy w stylu C: Tablice typu char

W przeciwieństwie do klasy std::string, napisy w stylu C to po prostu tablice elementów typu char. Kluczowym elementem, który odróżnia zwykłą tablicę znaków od „napisu”, jest znak pusty (null terminator), zapisywany jako \0. To on informuje funkcje takie jak cout czy printf, gdzie kończy się tekst.

1. Deklaracja i Inicjalizacja

Pamiętaj, że tablica musi być zawsze o 1 element większa niż liczba znaków, które chcesz przechowywać, aby zmieścić \0.

cpp

char napis[6] = "Cześć"; // 5 znaków + \0
char bezRozmiaru[] = "Automatyczny rozmiar"; // Kompilator sam policzy miejsce

2. Wczytywanie i Wypisywanie

Zgodnie z zasadami Twojego kolokwium, możesz używać zarówno iostream, jak i cstdio.

Używając iostream:

std::cin >> napis; – Wczytuje tekst do pierwszej spacji. Ryzykowne, bo może przekroczyć rozmiar tablicy.
std::cin.getline(napis, rozmiar); – Najbezpieczniejsza metoda. Wczytuje całą linię (ze spacjami) i dba o to, by nie przepełnić bufora.

Używając cstdio:

scanf("%s", napis); – Podobnie jak cin, przerywa na spacji.
printf("%s\n", napis); – Szybkie wypisywanie tekstu.

3. Ręczne operacje na napisach (Bez <cstring>)

Ponieważ Twoja lista dozwolonych bibliotek nie zawiera <cstring> (gdzie są strlen czy strcpy), musisz umieć wykonać te operacje ręcznie za pomocą pętli. To najczęstszy test umiejętności na kolokwiach.

Obliczanie długości (własne strlen)

cpp

int dlugosc(char tab[]) {
    int i = 0;
    while (tab[i] != '\0') {
        i++;
    }
    return i;
}

Kopiowanie napisu (własne strcpy)

cpp

void kopiuj(char cel[], char zrodlo[]) {
    int i = 0;
    while (zrodlo[i] != '\0') {
        cel[i] = zrodlo[i];
        i++;
    }
    cel[i] = '\0'; // Bardzo ważne: dodanie zera na końcu!
}

4. Pułapki i błędy krytyczne

Brak znaku \0: Jeśli ręcznie wypełniasz tablicę i zapomnisz o zerze na końcu, cout będzie wypisywał znaki tak długo, aż przypadkiem trafi na zero w pamięci, co objawia się „krzakami” na ekranie lub błędem programu.
Przepełnienie bufora: Próba wczytania 20 znaków do tablicy char[10]. Zawsze używaj cin.getline z podaniem rozmiaru.
Porównywanie napisów: if (napis1 == napis2) w przypadku tablic char[] nie zadziała poprawnie (porównasz adresy w pamięci, a nie treść). Musisz napisać własną funkcję porównującą znak po znaku.

Przykład: Porównywanie napisów

cpp

bool czyTakieSame(char t1[], char t2[]) {
    int i = 0;
    while (t1[i] != '\0' && t2[i] != '\0') {
        if (t1[i] != t2[i]) return false;
        i++;
    }
    return t1[i] == t2[i]; // Sprawdzenie czy oba kończą się w tym samym miejscu
}

Napisy w stylu C: Tablice typu char

1. Deklaracja i Inicjalizacja

Pamiętaj, że tablica musi być zawsze o 1 element większa niż liczba znaków, które chcesz przechowywać, aby zmieścić \0.

cpp

char napis[6] = "Cześć"; // 5 znaków + \0
char bezRozmiaru[] = "Automatyczny rozmiar"; // Kompilator sam policzy miejsce

2. Wczytywanie i Wypisywanie

Zgodnie z zasadami Twojego kolokwium, możesz używać zarówno iostream, jak i cstdio.

Używając iostream:

std::cin >> napis; – Wczytuje tekst do pierwszej spacji. Ryzykowne, bo może przekroczyć rozmiar tablicy.
std::cin.getline(napis, rozmiar); – Najbezpieczniejsza metoda. Wczytuje całą linię (ze spacjami) i dba o to, by nie przepełnić bufora.

Używając cstdio:

scanf("%s", napis); – Podobnie jak cin, przerywa na spacji.
printf("%s\n", napis); – Szybkie wypisywanie tekstu.

3. Ręczne operacje na napisach (Bez <cstring>)

Obliczanie długości (własne strlen)

cpp

int dlugosc(char tab[]) {
    int i = 0;
    while (tab[i] != '\0') {
        i++;
    }
    return i;
}

Kopiowanie napisu (własne strcpy)

cpp

void kopiuj(char cel[], char zrodlo[]) {
    int i = 0;
    while (zrodlo[i] != '\0') {
        cel[i] = zrodlo[i];
        i++;
    }
    cel[i] = '\0'; // Bardzo ważne: dodanie zera na końcu!
}

4. Pułapki i błędy krytyczne

Brak znaku \0: Jeśli ręcznie wypełniasz tablicę i zapomnisz o zerze na końcu, cout będzie wypisywał znaki tak długo, aż przypadkiem trafi na zero w pamięci, co objawia się „krzakami” na ekranie lub błędem programu.
Przepełnienie bufora: Próba wczytania 20 znaków do tablicy char[10]. Zawsze używaj cin.getline z podaniem rozmiaru.
Porównywanie napisów: if (napis1 == napis2) w przypadku tablic char[] nie zadziała poprawnie (porównasz adresy w pamięci, a nie treść). Musisz napisać własną funkcję porównującą znak po znaku.

Przykład: Porównywanie napisów

cpp

bool czyTakieSame(char t1[], char t2[]) {
    int i = 0;
    while (t1[i] != '\0' && t2[i] != '\0') {
        if (t1[i] != t2[i]) return false;
        i++;
    }
    return t1[i] == t2[i]; // Sprawdzenie czy oba kończą się w tym samym miejscu
}

Etap 6: Obsługa napisów w stylu C (char[])

Napisy w stylu C: Tablice typu char

1. Deklaracja i Inicjalizacja

2. Wczytywanie i Wypisywanie

Używając iostream:

Używając cstdio:

3. Ręczne operacje na napisach (Bez <cstring>)

Obliczanie długości (własne strlen)

Kopiowanie napisu (własne strcpy)

4. Pułapki i błędy krytyczne

Przykład: Porównywanie napisów

Może Cię zainteresować

Etap 11: Arytmetyka wskaźników w C++

Etap 10: Wskaźniki, operator adresu i dereferencji

Etap 4: Funkcje i przekazywanie argumentów w C++

Etap 6: Obsługa napisów w stylu C (char[])

Napisy w stylu C: Tablice typu char

1. Deklaracja i Inicjalizacja

2. Wczytywanie i Wypisywanie

Używając iostream:

Używając cstdio:

3. Ręczne operacje na napisach (Bez <cstring>)

Obliczanie długości (własne strlen)

Kopiowanie napisu (własne strcpy)

4. Pułapki i błędy krytyczne

Przykład: Porównywanie napisów

Może Cię zainteresować

Etap 11: Arytmetyka wskaźników w C++

Etap 10: Wskaźniki, operator adresu i dereferencji

Etap 4: Funkcje i przekazywanie argumentów w C++