Etap 3: Tablice automatyczne, jednowymiarowe w C++

Tablice jednowymiarowe (automatyczne)

Tablica to struktura danych pozwalająca przechowywać wiele elementów tego samego typu w ciągłym obszarze pamięci. Termin „automatyczna” oznacza, że pamięć dla niej jest rezerwowana na stosie w momencie deklaracji i zwalniana automatycznie po wyjściu z bloku kodu.

1. Deklaracja i Inicjalizacja

W C++ rozmiar tablicy automatycznej musi być znany w momencie kompilacji (musi być stałą).

cpp

const int ROZMIAR = 5;
int tablica[ROZMIAR]; // Deklaracja - zawiera przypadkowe wartości

int liczby[5] = {10, 20, 30, 40, 50}; // Inicjalizacja pełna
int czesciowa[5] = {1, 2}; // Reszta (indeksy 2, 3, 4) zostanie wyzerowana
int wyzerowana[100] = {0}; // Szybki sposób na wyzerowanie całej tablicy

2. Dostęp do elementów

Elementy tablicy są indeksowane od 0 do N-1, gdzie N to liczba elementów.

cpp

int t[3] = {5, 10, 15};
std::cout << t[0]; // Wypisze 5
t[2] = 100;        // Zmienia 15 na 100

3. Iteracja po tablicy

Najskuteczniejszym sposobem operowania na tablicy jest pętla for. Pamiętaj o używaniu stałej określającej rozmiar, aby uniknąć błędów.

cpp

#include <iostream>

int main() {
    const int N = 10;
    int dane[N];

    // Wypełnianie tablicy danymi od użytkownika
    for (int i = 0; i < N; i++) {
        std::cout << "Podaj element " << i << ": ";
        std::cin >> dane[i];
    }

    // Wyświetlanie tablicy od tyłu
    for (int i = N - 1; i >= 0; i--) {
        std::cout << dane[i] << " ";
    }

    return 0;
}

Krytyczne uwagi na kolokwium

Brak sprawdzania zakresu: C++ nie sprawdza automatycznie, czy wychodzisz poza zakres tablicy. Próba zapisu do tablica[10] przy rozmiarze 10 może nadpisać inne zmienne lub spowodować błąd Segmentation Fault. To najczęstsza przyczyna „wywalania się” programów na kolokwiach.
Rozmiar tablicy a zmienna: Zgodnie ze standardem C++, nie powinno się deklarować tablicy o rozmiarze podanym przez użytkownika w ten sposób: int n; cin >> n; int tab[n]; (jest to tzw. VLA - Variable Length Array, który nie jest częścią standardu C++, choć niektóre kompilatory go dopuszczają). Na kolokwium bezpieczniej użyć dużej stałej: const int MAX = 1000; int tab[MAX];.
Kopiowanie tablic: Nie możesz skopiować tablicy przez zwykłe przypisanie tab1 = tab2;. Musisz zrobić to element po elemencie w pętli.

Przykład: Znajdowanie maksimum w tablicy

cpp

int max = dane[0];
for (int i = 1; i < N; i++) {
    if (dane[i] > max) {
        max = dane[i];
    }
}
std::cout << "Największa wartość: " << max;

Tablice jednowymiarowe (automatyczne)

1. Deklaracja i Inicjalizacja

W C++ rozmiar tablicy automatycznej musi być znany w momencie kompilacji (musi być stałą).

cpp

const int ROZMIAR = 5;
int tablica[ROZMIAR]; // Deklaracja - zawiera przypadkowe wartości

int liczby[5] = {10, 20, 30, 40, 50}; // Inicjalizacja pełna
int czesciowa[5] = {1, 2}; // Reszta (indeksy 2, 3, 4) zostanie wyzerowana
int wyzerowana[100] = {0}; // Szybki sposób na wyzerowanie całej tablicy

2. Dostęp do elementów

Elementy tablicy są indeksowane od 0 do N-1, gdzie N to liczba elementów.

cpp

int t[3] = {5, 10, 15};
std::cout << t[0]; // Wypisze 5
t[2] = 100;        // Zmienia 15 na 100

3. Iteracja po tablicy

Najskuteczniejszym sposobem operowania na tablicy jest pętla for. Pamiętaj o używaniu stałej określającej rozmiar, aby uniknąć błędów.

cpp

#include <iostream>

int main() {
    const int N = 10;
    int dane[N];

    // Wypełnianie tablicy danymi od użytkownika
    for (int i = 0; i < N; i++) {
        std::cout << "Podaj element " << i << ": ";
        std::cin >> dane[i];
    }

    // Wyświetlanie tablicy od tyłu
    for (int i = N - 1; i >= 0; i--) {
        std::cout << dane[i] << " ";
    }

    return 0;
}

Krytyczne uwagi na kolokwium

Brak sprawdzania zakresu: C++ nie sprawdza automatycznie, czy wychodzisz poza zakres tablicy. Próba zapisu do tablica[10] przy rozmiarze 10 może nadpisać inne zmienne lub spowodować błąd Segmentation Fault. To najczęstsza przyczyna „wywalania się” programów na kolokwiach.

Rozmiar tablicy a zmienna: Zgodnie ze standardem C++, nie powinno się deklarować tablicy o rozmiarze podanym przez użytkownika w ten sposób: int n; cin >> n; int tab[n]; (jest to tzw. VLA - Variable Length Array, który nie jest częścią standardu C++, choć niektóre kompilatory go dopuszczają). Na kolokwium bezpieczniej użyć dużej stałej: const int MAX = 1000; int tab[MAX];.

Kopiowanie tablic: Nie możesz skopiować tablicy przez zwykłe przypisanie tab1 = tab2;. Musisz zrobić to element po elemencie w pętli.

Przykład: Znajdowanie maksimum w tablicy

cpp

int max = dane[0];
for (int i = 1; i < N; i++) {
    if (dane[i] > max) {
        max = dane[i];
    }
}
std::cout << "Największa wartość: " << max;

Etap 3: Tablice automatyczne, jednowymiarowe w C++

Tablice jednowymiarowe (automatyczne)

1. Deklaracja i Inicjalizacja

2. Dostęp do elementów

3. Iteracja po tablicy

Krytyczne uwagi na kolokwium

Przykład: Znajdowanie maksimum w tablicy

Może Cię zainteresować

Etap 11: Arytmetyka wskaźników w C++

Etap 10: Wskaźniki, operator adresu i dereferencji

Etap 6: Obsługa napisów w stylu C (char[])

Etap 3: Tablice automatyczne, jednowymiarowe w C++

Tablice jednowymiarowe (automatyczne)

1. Deklaracja i Inicjalizacja

2. Dostęp do elementów

3. Iteracja po tablicy

Krytyczne uwagi na kolokwium

Przykład: Znajdowanie maksimum w tablicy

Może Cię zainteresować

Etap 11: Arytmetyka wskaźników w C++

Etap 10: Wskaźniki, operator adresu i dereferencji

Etap 6: Obsługa napisów w stylu C (char[])